paradosiakh endimasia 2Η ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία περιλαμβάνει τις φορεσιές των Ελλήνων στην περίοδο της Τουρκοκρατίας. Oι φορεσιές αυτές εξακολούθησαν να φοριούνται και μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, αλλά με το πέρασμα του χρόνου αντικαταστάθηκαν από ενδυμασίες δυτικού τύπου.

Oι παραδοσιακές ελληνικές φορεσιές αποτελούν συνέχεια της βυζαντινής ενδυμασίας, αλλά έχουν δεχτεί επιδράσεις τόσο από την Ανατολή όσο και από τη Δύση. Μοιάζουν πολύ με τις αντίστοιχες ενδυμασίες των γειτονικών λαών. Κύριο στοιχείο τους είναι το πουκάμισο, ένα φόρεμα με μανίκια, μακρύ ή κοντό, που φοριέται κατάσαρκα.

Η ελληνική παραδοσιακή φορεσιά χαρακτηρίζει και διακρίνει τους ανθρώπους κάθε περιοχής. Έχει φτιαχτεί για να εντυπωσιάζει και όχι να αναδεικνύει το κορμί. Τα πλούσια υλικά, η ποικιλία στο κέντημα, στο στόλισμα και το ράψιμο, δημιουργούν την προσωπική σφραγίδα κάθε περιοχής.

Οι φορεσιές χωρίζονται σε πολλές κατηγορίες.

   Ανάλογα με την μορφολογία του εδάφουςparadosiakh endimasia 1

Σε ορεινή, πεδινή, νησιώτικη

   Ανάλογα με την κοινωνική περίσταση

Σε νυφική, γιορτινή, καθημερινή

   Ανάλογα με την ηλικία

Σε κόρης, νύφης, παντρεμένης, ηλικιωμένης και χήρας

   Ανάλογα με τα εξωτερικά κομμάτια της φορεσιάς

Σε καβάδι, σεγκούνι, φουστάνι, σαγιάς, καπλαμάς για τις γυναικείες.

Φουστανέλα, μπουραζάνα, και βράκα για τις αντρικές.

Σε αστικές, με ευρωπαϊκά υλικά και ραφή

Σε χωρικές, με εγχώρια χειροποίητα υλικά

Τα περισσότερα από τα κομμάτια της φορεσιάς είναι ραμμένα, στολισμένα και κεντημένα από τις γυναίκες [γιαγιά, μητέρα, θυγατέρα]

Τα μεγάλα εξωτερικά κομμάτια τα έραβαν και τα κεντούσαν άντρες, οι Τερζήδες (τερζής ή τερζίς)