bizadinh epoxh 8

Για πολλούς αιώνες οι συνθήκες ζωής στη Δύση ήταν τέτοιες που μόνο σπάνια και με πολύ αργούς ρυθμούς συντελούνταν αλλαγές στην ενδυμασία. Κλασικές παραδόσεις και επιδράσεις των βαρβάρων όπως η χρήση της βράκας, χαρακτηριστικό ένδυμα των βόρειων λαών που υιοθέτησαν πρώτα οι Ρωμαίοι στρατιώτες στις στολές τους, συγχωνεύθηκαν στην ενδυμασία του Μεσαίωνα, η οποία έμεινε για πολύ καιρό αμετάβλητη εξαιτίας της απομονωμένης ζωής των ανθρώπων. Την εποχή του Καρλομάγνου, η ενδυμασία επηρεάστηκε από το ρωμαϊκό πρότυπο.

  • Οι άντρες φορούσαν μία μακριά πουκαμίσα με στενά μανίκια και από πάνω ένα χιτώνιο, το φαιλόνιο. Συμπλήρωναν τη φορεσιά τους με βράκες και λωρίδες, με τις οποίες κάλυπταν τα πόδια τους. Από πάνω φορούσαν το βαρδοκούκουλο, ένα είδος μανδύα με κουκούλα από κατσικίσιο μαλλί, το οποίο αρχικά φορούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες. Ο μανδύας των ευγενών, γνωστός με την ονομασία κάπα, παρασκευαζόταν από λεπτότερο ύφασμα και ήταν εξαιρετικά φαρδύς, γιατί έπρεπε να φοριέται πάνω από την πανοπλία.
  • Βασικό στοιχείο της ανδρικής ενδυμασίας αποτελεί το κοντό κολόβιο, ένα είδος πλεκτού γιλέκου, που έσφιγγε στη μέση με μία ζώνη, μαζί με πλεκτές, πολύ εφαρμοστές περισκελίδες, δίχρωμες για τους ευγενείς. Η προέλευση αυτής της μόδας, δηλαδή η αντίληψη ότι ο συνδυασμός διαφόρων χρωμάτων αποτελεί στοιχείο κομψότητας, είναι άγνωστη. Η πιο πιθανή υπόθεση όμως είναι ότι γεννήθηκε από τη συνήθεια ορισμένων αυτοκρατόρων της Γερμανίας.
  • Οι γυναίκες φορούσαν μακρύ φόρεμα, εφαρμοστό έως τα πλευρά και φαρδύ από εκεί κάτω, το οποίο έσφιγγαν στη μέση με ζώνη. Τα μανίκια ήταν μακριά και στενά, με λωρίδες από γούνα ή πολύτιμο ύφασμα, που κρέμονταν από τον αγκώνα έως κάτω, ενώ μία κεντητή μπορντούρα από χρυσό ή πολύτιμους λίθους πλαισίωνε το στρογγυλό ντελκοτέ και στόλιζε τους ώμους.
  • Το βασικό ένδυμα των γυναικών ήταν μία μακριά και φαρδιά πουκαμίσα, ενώ στο  κεφάλι φορούσαν άσπρο λινό ύφασμα. Τον 14ο αιώνα η ανάπτυξη της υφαντουργικής βιοτεχνίας δημιούργησε μεγαλύτερη ποικιλία και πολυτέλεια στα υφάσματα. Στο μαλλί, στο λινό και στην πορφύρα προστέθηκαν τα μεταξωτά και τα βελούδα, ενώ το κομψό ντύσιμο έγινε ένδειξη κοινωνικής υπεροχής.