ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΧΕΡΙΩΝ

Στο Ηνωμένο Βασίλειο του πρώιμου ιη’ αιώνος το ένα τέταρτο και πλέον του ενεργού πληθυσμού απασχολείται στην κλωστουφαντουργία.. Διαμορφωμένο ήδη σε χαλαρό φυτίλι , το υλικό διέρχεται απο σύστημα εγκοπών που το συγκρατεί και το κατευθύνει Όταν η διαδρομή ολοκληροθεί, η ανάστροφη διαδικασία επιφέρει την τύλιξη του νήματος. Οι 2 φάσεις είναι απολύτος διακριτές

Η ΧΡΗΣΗ ΖΕΥΓΩΝ ΚΥΛΙΝΔΡΩΝ

Οι ενερειακές της απαιτήσεις προυποθέτουν την εκμετάλλευση της υδροκινήσεως, ο δε σχεδιασμός όντως διασφαλίζει  συνεχή λειτουργία στην κλώση και τύλιξη. Με την ταυτόχρονη τάνυση ή στρέψη σχηματίζεται καλή ποιότητας νήμα.

ΟΙ ΚΙΝΗΤΕΣ ΑΤΡΑΚΤΟΙ

Πραγματώνοντας εύστοχη σύνθεση τω δύο εν χρήσει τύπων κλωστικής μηχανής, ο Σ. Κόμπον προτείνει το 1779 ένα μικτό σύστημα. Σε πρώτη φάση το φυτίλι διέρχεται από συστοιχία ζευγών κυλίνδρων. Η επεξεργασία ολοκληρώνει η δυνατότητα  γραμμικής μετακινήσεως των ατράκτων. Η στρέψη και τάνυση που επιτυγχάνεται με την βαθμιαία απομάκρυνση των στρεφομένων ατράκτων επιτρέπει την μετατροπή του χαλαρού φυτιλιού σε άριστο νήμα. Η τύλιξη επιτυγχάνεται με την ανάστροφη διαδικασία, η δε ισχύς μεταβιβάζεται μέσω χειροκίνητου τροχού. Στα τέλη του αιώνος η υδροκίνητη πλέον κλώστρια διαθέτει τετρακόσιες τουλάχιστον ατράκτους. Ως μόνες υπευθυνότητες του χειριστού προσδιορίζονται η ώθηση του συστήματος μεταφοράς και η ενεργοποίηση της περιλέξεως του νήματος. Περί το 1825, άλλωστε, ο Ρ. Ρόμπερτς θα προχωρήσει σε πλήρη αυτοματοποίηση της διατάξεως.

 

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΛΩΣΤΡΙΑ

Οι κινητές άτρακτοι επιτρέπουν την παραγωγή νήματος απαράμιλλης λεπτότητος και ιδιαίτερης απαλότητος. Ήδη, ωστόσο, απο τις αρχές της δεκαετίας του1830 κύριος μοχλός της βιομηχανικής νηματουργίας θα καταστεί η δακτυλιοφόρος κλώστρια του Τζ. θορπ. Παρά την χαμηλότερη ποιότητα, η νέα πρόταση επανεισάγει την λειτουργική συνέχεια και ελαττώνει τις φθορές του νήματος, αποσπώντας ευρύτατη αναγνώριση στους βιομηχανικούς κύκλους της Βρετανίας, της Φλάνδρας και της Σαξονίας. Απαραίτητο στοιχείο της διεργασίας ήδη από την εποχή του χειροκίνητου τροχού, το πτερό αντικαθίσταται εν προκειμένω από οδηγό που κινείται επί δακτυλίου περί τον άξονα της ατράκτου. Το φυτίλι διέρχεται δια ζεύγους κυλίνδρων, και κατόπι υποβάλλεται σε περαιτέρω στρέψη και τάνυση προωθούμενο προς την άτρακτο μέσω του οδηγού.

 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΕΚΜΗΧΑΝΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Για περίπου 6.000 χρόνια οι άνθρωποι έκλωθαν με το χέρι τις ίνες για να τις κάνουν κλωστή.  τύλιγαν τις ίνες σε μια ρόκα και τις έστριβαν για να τις κάνουν νήμα γυρίζοντας ένα αδράχτι. Αυτή η εργασία ήταν αργή και επίπονη και απορροφούσε μεγάλο μέρος του χρόνου των ανθρώπων, ιδίως των γυναικών.

 

Ο μηχανισμός επιτάχυνε πολύ την εργασία και γι’ αυτό διαδόθηκε πολύ γρήγορα. Στην Ευρώπη φαίνεται να έφτασε αυτή η επινόηση στο τέλος του 13ου αιώνα, πρώτες μαρτυρίες αναφέρονται το έτος 1280. Ο συνδέονταν με ένα ιμάντα κι αυτό ήταν το πρώτο σύστημα με μετάδοση κίνησης με ιμάντα. Η ανέμη ήταν επίσης ένα από τα πρώτα μηχανικά μέσα που περιόρισαν σημαντικά το φόρτο εργασίας στους ανθρώπους.

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΜΗΧΑΝΙΣΗΣ

Αυτή η επιτάχυνση της παραγωγής οδήγησε σε αυξημένη ζήτηση νήματος, του οποίου η παραγωγή αυξήθηκε επίσης με τη χρήση της βελτιωμένης ανέμης. Η συνεχής βελτίωση της παραγωγής οδήγησε σε μείωση των τιμών, αύξηση της ζήτησης και νέα αύξηση της παραγωγής κ.ο.κ. Βέβαια, αμέσως διαδόθηκε ο φόβος ότι η εισαγωγή «μηχανών» στην παραγωγή θα μείωνε την αξία της παραδοσιακής χειρονακτικής εργασίας – ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι μέχρι τις ημέρες μας, όταν δεν παρακολουθούν τις τεχνολογικές εξελίξεις και δεν αναπροσαρμόζουν τις γνώσεις και δεξιότητές τους. Σε όλες τις περιπτώσεις η τεχνική εξέλιξη ξεπέρασε τις αντιδράσεις και, όπως αποδείχθηκε, μόνη διέξοδος είναι η σωστή και μακρόπνοη κατάρτιση των εργαζομένων.

 

Επίσης το κτύπημα των υφασμάτων εκμηχανίστηκε σύντομα με τη χρήση υδρόμυλων και ανεμόμυλων, πράγμα που οδήγησε σε επιτάχυνση και ομοιομορφία των εργασιών.

 

Η ένδυση μέχρι και λίγο πριν την βιομηχανική επανάσταση είναι πολύτιμο αγαθό. Δεν είναι καθόλου περίεργο που οι πρώτοι που κάνουν γιγάντιες περιουσίες μετά την εκμηχάνιση της υφαντουργίας είναι οι αυτοί που ενεργοποιήθηκαν στην υφασματοβιομηχανία, κυρίως στην Αγγλία .Σήμερα η βιομηχανία της κλωστοϋφαντουργίας είναι κάτι συνηθισμένο και εξ αιτίας της εκμηχάνισης, κάτι ιδιαίτερα φτηνό για την αγορά. Είναι σχεδόν μη κατανοητή η διαφορά αξίας (χρηματικής και ποιοτικής ) ενός σεντονιού και μιας κοινής μπλούζας μεταξύ του1200 και 2000. Ένας άνθρωπος του μεσαίωνα θα μπορούσε με δυσκολία να αντιληφθεί πόσο ασήμαντο είναι ένα «μακό» του σήμερα. Ούτε βέβαια ένας σημερινός να καταλάβει γιατί άραγε έπρεπε να φυλάσσεται με τόσο σπουδή ένας χιτώνας.

Επεξεργασία
Χειμωνίδου Ευαγγελία, Συμεωνίδου Μελίνα